|
Op uitnodiging heeft Wouter Bakker een hotel gecreeerd van het gastenverblijf in de kelder van De Fabriek. Door het licht, de kleuren en de vlakverdeling, laat Bakker het verblijf los komen van het gebouw er omheen en maakt hij er een op zichzelf staand gebouwtje van.'Theo wilde de logeerruimte voor de kunstenaars verbeteren. Hij heeft mij gevraagd mee te werken omdat ik altijd werk maakte over mijn reizen. Mijn schilderijen gingen altijd over vakantie, weg zijn, en ongebondenheid. Alleen op die manier kon ik de vrijheid ervaren die ik nodig had om te kunnen werken. Inmiddels heb ik die voorwaarden overwonnen en ervaar ik een grotere vrijheid binnen een structuur. Zoals in dit project waar het 'gebouwtje' onderdeel uitmaakt van een groter geheel en de vorm al bepaald was.Hierdoor was mijn werk aan bepaalde voorwaarden gebonden, terwijl ik toch helemaal mijn eigen gang kon gaan. Een andere uitdaging zat in het feit dat dit project meer toegepast is. In mijn atelier maak ik veel schilderijen van gebouwen en maquettes, maar mijn werk verschuift steeds meer richting toegepaste kunst. Deze opdracht geeft mij de mogelijkheid iets op ware grootte uit te voeren. Het is nu alsof je in je eigen schilderij kunt lopen.Het liefst zou Bakker een keer een gebouw ontwerpen. 'In tegenstelling tot in mijn studietijd, kan ik nu veel meer genieten van een gebouw of een meubel omdat die veel meer onderdeel uitmaken van het leven en daardoor dichter bij je staan'.Naast het hotel zijn er in De Fabriek nog een aantal objecten te zien van Wouter Bakker. De kleine maquettes zijn eigenlijk gevisualiseerde herinneringen.'Ik kom uit een gelovig gezin, Aan de ene kant was dat prettig, aan de andere kant voelde ik me aan banden gelegd. Ik heb alle moeite gedaan om vrijheid te zoeken en mijn eigen wereld te scheppen. Maar hoewel ik een hele tijd niets met kerken te maken wilde hebben, voelde ik toch dat ik er toch iets mee wilde doen. Daarom ben ik theologie gaan studeren. Met behulp van mijn studie heb ik veel verwerkt. De kerk was voor mij altijd een instituut, maar door de studie ben ik gaan kijken wat er voor mij belangrijk is binnen het geloof. Ik neem niet meer de hele leer op mij, Ik beperk mij letterlijk tot de belangrijke stukken. De objecten in De Fabriek zijn drie delen van het kerkgebouw waar ik vroeger altijd naar toe ging. Ik heb de elementen uit dit kerkgebouw gezaagd die voor mij iets betekenen. In eerste instantie heb ik geprobeerd die stukken te schilderen, maar daarbij voelde ik mij te beperkt. Ik bleef gevangen in het kader van het schilderij. De maquettes gaan meer relatie aan met de ruimte er omheen'.
| |